Badania nad skutkami krótkoterminowej klimatoterapii w Japonii

Dwudziestu dziewięciu mieszkańców miast wzięło udział w półdniowym programie terapii klimatycznej w umiarkowanym regionie górskim i nizinnym w północno-zachodniej części głównej wyspy Japonii. Celem tego prospektywnego badania pilotażowego Uniwersytetu Fukui z jednorazową interwencją było zbadanie obiektywnych i subiektywnych fizycznych i psychologicznych skutków krótkiego programu.

Podczas terapii terenowej na wznoszącej się górskiej ścieżce ciśnienie krwi znacznie spadło i powróciło do normy po terapii odpoczynkowej na świeżym powietrzu, podczas gdy nie zaobserwowano znaczących zmian na płaskiej nizinnej ścieżce w trakcie trwania programu. Tętno znacznie wzrosło i spadło w obu obszarach, chociaż zmiany były bardziej wyraźne na górskiej ścieżce.

Japońska skrócona wersja "Profilu Stanu Nastroju" (POMS) została wykorzystana przed i po półdniowym programie. Skorygowana względem wieku wartość T negatywnych podskal "napięcie-lęk", "depresja", "gniew-niechęć", "zmęczenie" i "dezorientacja" była znacząco niższa po programie terapii klimatycznej w obu lokalizacjach. W przeciwieństwie do tego, nie było znaczącej zmiany w wyniku "witalności".

Ten krótki program terapii klimatycznej został zaprojektowany dla osób, które nie mają wystarczająco dużo czasu na dłuższy pobyt w uzdrowisku. Wyniki pokazują, że półdniowy program klimatoterapii przyczynia się do poprawy nastroju. Ponadto można oczekiwać, że wielokrotne korzystanie z programu, zwłaszcza trening wytrzymałościowy na wznoszących się ścieżkach, normalizuje ciśnienie krwi i zmniejsza tętno zarówno w życiu codziennym, jak i podczas aktywności fizycznej. Program klimatoterapii może zatem przynieść korzyści zdrowotne.