Badania naukowe: terapia leśna w leczeniu depresji i lęku

Celem tego badania naukowego pod kierunkiem Min Ho Chun była ocena skuteczności terapii leśnej w leczeniu depresji i lęku u pacjentów z przewlekłym udarem mózgu przy użyciu różnych testów psychologicznych. Ponadto zmierzono reaktywne metabolity tlenu (d-ROM) i biologiczny potencjał antyoksydacyjny (BAP) w odniesieniu do stresu psychologicznego.

Pięćdziesięciu dziewięciu pacjentów z przewlekłym udarem mózgu zostało losowo przydzielonych do grupy leśnej (pobyt w lesie rekreacyjnym) lub miejskiej (pobyt w hotelu miejskim ); czas trwania i działania były identyczne w obu grupach. Wyniki Inwentarza Depresji Becka (BDI), Skali Depresji Hamiltona (HAM-D17), Inwentarza Stanu i Cechy Lęku Spielbergera (STAI), d-ROMów i BAP były rejestrowane przed i po programach terapeutycznych.

W grupie leśnej wyniki BDI, HAM-D17 i STAI zmniejszyły się znacząco po leczeniu, podczas gdy wyniki BAP wzrosły znacząco w porównaniu do wartości wyjściowych. W grupie miejskiej wartości STAI były istotnie wyższe po leczeniu. Ponadto wartości BDI, HAM-D17 i STAI były znacznie niższe, a wartości BAP znacznie wyższe w grupie leśnej niż w grupie miejskiej.

Terapia leśna jest skuteczna w leczeniu depresji i lęku u pacjentów z przewlekłym udarem mózgu i może być szczególnie korzystna dla pacjentów, którzy nie mogą być leczeni konwencjonalnymi terapiami farmakologicznymi lub elektrowstrząsowymi.