Badania nad ajurwedą w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita

Celem tego badania naukowego opublikowanego w 2016 roku było porównanie skuteczności ziołowego preparatu Holarrhena antidysenterica z mesalaminą w leczeniu przewlekłego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (WZJG), ze szczególnym uwzględnieniem skutków ubocznych i częstości nawrotów. Pacjenci pochodzili ze szpitala ajurwedyjskiego i prywatnego szpitala w Gujarat, a badanie naukowe było randomizowanym, równoległym badaniem grupowym z pojedynczą ślepą próbą.

Trzy grupy po 10pacjentów leczono mesalaminą, tabletką mono ziołową lub kombinacją obu. Rejestrowano sytuację wyjściową, czynniki jakości życia, przewlekłość choroby, oznaki i objawy, masę ciała i badania laboratoryjne. Efekty uboczne i powikłania były dokumentowane w trakcie i po zakończeniu badań naukowych.

Wyniki wykazały pozytywną reakcję na wszystkie terapie, ze znaczną poprawą poziomu krwi utajonej w kale i hemoglobiny. Pacjenci leczeni samymi tabletkami ziołowymi wykazywali największe zmniejszenie bólu brzucha, biegunki, częstotliwości stolca i konsystencji stolca w porównaniu z pacjentami leczonymi mesalaminą. Ponadto, leczenie samymi tabletkami ziołowymi lub w połączeniu z mesalaminą spowodowało znaczne zmniejszenie częstości zakażeń kałem.

Pacjenci leczeni preparatami ziołowymi nie zgłaszali działań niepożądanych, nawrotów ani powikłań, podczas gdy u 50% pacjentów leczonych mesalaminą wystąpił nawrót po odstawieniu leku. Tak więc monopreparaty ziołowe same i w połączeniu z mesalaminą okazały się skuteczniejsze niż sama mesalamina w leczeniu WZJG.