Badania naukowe nad wpływem kąpieli na stan zapalny i metabolizm

Postawiono hipotezę, że ostre reakcje zapalne wywołane regularnymi ćwiczeniami poprawiają profil zapalny i wrażliwość na insulinę. Ponieważ wzrost temperatury ciała częściowo pośredniczy w tej odpowiedzi, bierne ogrzewanie może być realnym sposobem na poprawę profilu zapalnego. W badaniu naukowym przeprowadzonym przez S. P. Hoekstra i wsp. zbadano ostry i przewlekły wpływ zanurzenia w ciepłej wodzie na markery zapalne i metaboliczne.

Dziesięciu mężczyzn z nadwagą zanurzono w wodzie o temperaturze 39°C (WWI) na 1 godzinę lub pozostawiono na 1 godzinę w temperaturze pokojowej (RT). Krew żylną pobrano przed sesją, bezpośrednio po sesji i 2 godziny po sesji w celu określenia ekspresji białka szoku cieplnego-72 (iHsp72) w komórkach jednojądrzastych i stężenia pozakomórkowego Hsp72 (eHsp72) w osoczu, interleukiny-6 (IL-6), glukozy na czczo, insuliny i azotynów. Następnie uczestnicy przeszli 2-tygodniową interwencję z 10 sesjami WWI (INT). Ośmiu uczestników zostało włączonych do grupy kontrolnej (KON).

Stężenia IL-6 i azotynów w osoczu były znacznie wyższe po sesji WWI niż po sesji RT, podczas gdy ekspresja iHsp72 pozostała niezmieniona. W porównaniu do poziomu spoczynkowego, stężenie glukozy na czczo, insuliny i eHsp72 znacznie spadło po przewlekłej interwencji, podczas gdy nie zaobserwowano zmian w ekspresji i Hsp72.

WWI indukuje ostrą odpowiedź zapalną i zwiększa biodostępność azotynów. Obniżenie stężenia glukozy i insuliny we krwi na czczo po przewlekłej interwencji sugeruje, że zanurzenie w ciepłej wodzie może służyć jako środek poprawiający metabolizm glukozy.

Pojedyncza sesja WWI prowadzi do ostrego wzrostu stężenia interleukiny-6 i azotynów w osoczu, ale nie do ostrego wzrostu ekspresji białka szoku cieplnego 72 w komórkach jednojądrzastych (iHsp72). Przewlekła interwencja WWI obniża stężenie glukozy i insuliny we krwi na czczo bez zmian w spoczynkowej ekspresji iHsp72. Dlatego WWI wykazuje potencjał jako strategia zwalczania przewlekłego stanu zapalnego o niskim stopniu nasilenia i poprawy metabolizmu glukozy u osób, które nie mają dostępu do ćwiczeń fizycznych z powodu braku wydolności fizycznej.