Badania naukowe: haloterapia w leczeniu nieżytu nosa po operacji

Problem rehabilitacji pacjenta z naczynioruchowym nieżytem nosa po operacji ze względu na wysoki odsetek nawrotów jest istotny w praktyce specjalisty chorób uszu, nosa i gardła. Stosowanie haloterapii w okresie pooperacyjnym jest uzasadnione patogenetycznie ze względu na wieloczynnikowy wpływ na błonę śluzową nosa.

Łukasza w Ługańskubyło zbadanie skuteczności stosowania suchego chlorku sodu w okresie pooperacyjnym u pacjentów z naczynioruchowym nieżytem nosa.

Przebadano56 pacjentów po obustronnej wazotomii podśluzówkowej z laterofiksacją małżowin nosowych dolnych. Pacjentów podzielono na 2 grupy w zależności od przeprowadzonej rehabilitacji. Pierwsza grupa ( grupa porównawcza) składała się z 28 pacjentów, którzy otrzymali standardowe środki, druga (grupa główna) składała się z 28 pacjentów, którym dodatkowo zalecono sesję haloterapii . Skuteczność kliniczną leczenia oceniano za pomocą 4-punktowej skali według subiektywnych i obiektywnych objawów w 5, 8 i 10 dniu po zabiegu.

Po leczeniu ogólny wynik w dniu 10 był znacznie niższy w grupie haloterapii niż w grupie porównawczej. Drożność nosa była znacznie lepsza w grupie głównej w porównaniu z grupą pierwszą, a obrzęk małżowin nosowych dolnych został zmniejszony. W 2. grupie czas transportu śluzowo-rzęskowego normalizował się szybciej niż u pacjentów otrzymujących standardową terapię.

Haloterapia wykazała wysoką skuteczność i bezpieczeństwo. Dlatego zaleca się stosowanie jej w praktyce klinicznej wraz z ogólnie uznanymi schematami leczenia w celu zmniejszenia obciążenia lekami, w tym potrzeby stosowania leków zmniejszających przekrwienie. Ponadto haloterapia przyczynia się do wcześniejszego przywrócenia stanu funkcjonalnego jamy nosowej.