Badania nad dietą i terapią uzdrowiskową w leczeniu otyłości

Otyłość jest głównym czynnikiem ryzyka nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, dyslipidemii i cukrzycy typu 2. Terapia uzdrowiskowa jest od dawna stosowana w leczeniu otyłości i związanych z nią chorób. Wzrost tkanki tłuszczowej wiąże się z rozregulowaniem wydzielania adipokin i stanem zapalnym tkanki tłuszczowej. Adipokiny są obecnie badane jako potencjalne cele leków w tych chorobach.

Głównym celem badania naukowego przeprowadzonego na Uniwersytecie w Sienie była ocena skuteczności klinicznej 3-tygodniowego programu diety i terapii uzdrowiskowej u otyłych pacjentów z cukrzycą typu 2 i bez cukrzycy. Celem drugorzędnym było zbadanie, czy ten połączony program wpływa na odpowiedź poziomów leptyny, adiponektyny, wisfatyny i białka C-reaktywnego o wysokiej czułości w surowicy.

Do badania włączono50 otyłych mężczyzn, z których 21 chorowało na cukrzycę typu 2. Podczas 3-tygodniowego okresu badania pacjenci otrzymywali dietę 1000 kcal i uczestniczyli w kąpielach mineralnych oraz aplikacjach błota leczniczego na całe ciało (15 aplikacji). Pacjenci byli oceniani na początku i na końcu terapii pod kątem parametrów klinicznych i biochemicznych (cholesterol całkowity, trójglicerydy, cholesterol lipoprotein o wysokiej gęstości, cholesterol lipoprotein o niskiej gęstości, glukoza we krwi i adipokiny).

Wykazano, że 3-tygodniowy program terapii uzdrowiskowej u otyłych pacjentów spowodowałznaczne zmniejszenie masy ciała, wskaźnika masy ciała, trójglicerydów, cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL, glukozy we krwi oraz stężenia leptyny i białka C-reaktywnego o wysokiej czułości w surowicy . Cykl terapii błotem leczniczym w połączeniu z kontrolowaną dietą może być zatem obiecującym sposobem leczenia otyłości i cukrzycy typu 2 poprzez zmniejszenie masy ciała i wielu czynników ryzyka miażdżycy i zespołu metabolicznego.