Badania naukowe nad ajurwedą w leczeniu gruźlicy płuc

Gruźlica płuc jest znana w Ajurwedzie od tysięcy lat(Yakshma, Rajayakshma); leczenie ajurwedyjskie było stosowane w Indiach do połowy lat 90-tych XX wieku. Po odkryciu streptomycyny, a później innych leków przeciwgruźliczych, wprowadzono leki alopatyczne. Niedawny nawrót gruźlicy płuc w krajach rozwiniętych, takich jak USA, stanowił wyzwanie ze względu na oporne szczepy patogenu, co skłoniło WHO do zwrócenia się ku medycynie tradycyjnej.

Celem badania naukowego przeprowadzonego przez siedmiu ekspertów z różnych uniwersytetów w Indiach było zmniejszenie toksyczności leków przeciwgruźliczych i promowanie procesu gojenia poprzez zwiększenie biodostępności aktywnych składników leków przeciwgruźliczych poprzez jednoczesne stosowanie leków ajurwedyjskich.

99 pacjentów z gruźlicą płuc leczono przez 28 dni lekami przeciwgruźliczymi i dodatkowymi lekami ajurwedyjskimi (zwłaszcza Ashwagandha, Chyavanprash). Przed i po leczeniu badano morfologię krwi, liczbę bakterii w ślinie, immunoglobuliny IgA i IgM, poziom cukru we krwi, czynność wątroby, stężenie kreatyniny w surowicy oraz poziom izoniazydu i pirazynamidu we krwi.

Po leczeniu objawy zmniejszyły się, masa ciała uległa normalizacji, szybkość sedymentacji erytrocytów była prawidłowa; nastąpiła znaczna zmiana wartości IgA i IgM oraz znacznie zwiększona biodostępność izoniazydu i pirazynamidu.